Αλλά όχι για μια αγάπη που σε πληγώνει και σε κρατά δεμένη.
Μιλά για μια αγάπη που
δίνεται ελεύθερα.
Που επιλέγει να
προσφέρει… όχι να υποφέρει.
Γιατί η αληθινή αγάπη
δεν ζητά να χαθείς.
Δεν ζητά να
μικρύνεις.
Δεν ζητά να αντέχεις τον
πόνο για να αποδείξεις κάτι.
Η αληθινή αγάπη — αυτή
που όλοι αναζητούμε —
μοιάζει πιο
πολύ με εκείνη που νιώθουμε για το παιδί
μας:
Καθαρή.
Προστατευτική.
Χωρίς
όρους.
Χωρίς φόβο.
Και ίσως αυτό είναι το πιο βαθύ μήνυμα της ημέρας:
Όχι να μάθουμε να πονάμε
για να αγαπάμε…
αλλά να θυμηθούμε πώς
είναι να αγαπάμε αληθινά.
Και να μην μένουμε ποτέ εκεί που η “αγάπη” πονάει περισσότερο απ’ όσο ανθίζει.
Ελιάνα, με 💗
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.